"Γλυπτική - Statuary"

Δύο λόγια για την Γλυτική


- Η γλυπτική είναι η τέχνη της ανάγλυφης απόδοσης αντικειμένων από μάρμαρο, πέτρα, ξύλο, γυαλί, μέταλλο, κερί, πυλός κ.α. και χωρίζετε σε δυο κλάδους τα ολόγλυφα όπως τα αγάλματα και τα ανάγλυφα όπως τα νομίσματα.
- Οι βασικές μορφές της γλυπτικής είναι το, άγαλμα που απεικονίζει το σώμα σε φυσικές διαστάσεις, το σύμπλεγμα με πολλά σώματα σε σύνθεση, το αγαλμάτιο που είναι σε μικρότερες διαστάσεις, η προτομή που απεικονίζει το σώμα μέχρι τη μέση κ.α.. Τα γλυπτά με εξαίρεση τα κεραμικά είναι μονόχρωμα και έχουν το χρώμα του υλικού που είναι κατασκευασμένα, όπως ξύλο, μάρμαρο, πυλό.
- Η ιστορία μας διδάσκει ότι γλυπτά υπάρχουν από την παλαιολιθική εποχή και ξεκίνησαν από την χαρακτική, που ο άνθρωπος χάραζε την πέτρα μέσα στα σπηλαία. Στην πορεία τα χαρακτικά έγιναν ανάγλυφα και μετά ολόγλυφα.
Μεγάλη ακμή γνώρισε η γλυπτική στην Αίγυπτο που κατασκευάσθηκαν μεγάλα κτίρια με πολλά αγάλματα όπως η Σφίγγα.
- Στην Ελλάδα η γλυπτική γνώρισε την μεγάλη δόξα. Από το 3000 π.Χ. σώζονται αξιόλογα γλυπτά από πορσελάνη. Ο χαρακτήρας των αγαλμάτων τους ήταν καθαρά θρησκευτικός ( δηλαδή τα αγάλματα ήταν αφιερωμένα στους θεούς ) και μόλις το 4ο αιώνα π.Χ. απόχτησαν διακοσμητικό χαρακτήρα. Δόξα της Ελληνικής γλυπτικής αποτελεί ο Φειδίας , φίλος και σύμβουλος του Περικλή που μαζί με τους Ικτίνο και Καλλικράτη δημιούργησε τον Παρθενώνα
- Στο Μεσαίωνα η γλυπτική βάζει την σφραγίδα της στον Χριστιανισμό δηλαδή η γλυπτική διάκοσμοι τις πόρτες των ρωμαϊκών εκκλησιών που χτίσθηκαν από τους μονάχους, ενώ οι εκκλησίες γοτθικού ρυθμού ήταν γεμάτες με ανάγλυφα και αγάλματα, που τα δημιούργησαν λαϊκοί γλύπτες και χαρακτηρίζεται από βαθιά θρησκευτικότητα.
- Τον 20ο αιώνα αναπτύσσεται η αφηρημένη, η μοντέρνα καθώς και η ανεικονική γλυπτική.


Πίσω - Back
intenet art galleryπαρουσιάζει τους Γλύπτες Επόμενο - Next